NOWINKI

Sezon turowy 2010/2011 jesień 2011 Dla tych spragnionych zimy, turów, dla tych co szukajá motywacji i inspiracji na ten rok - kilka wspomnien z poprzedniego sezonu turowego. Tegoroczny sezon narciarski juz na dobre rozpoczéty, teraz czekamy na turowy. I lodowy! Oby jak najkrócej czekania! Zdjecia magda

Yosemite 2011 jesień 2011 Z tysiąca zdjęć udało wybrać się kilka ciekawszych, zapraszamy do obejrzenia do galerii części I i części II!. A jak było? Można przeczytać tutaj! magda

Lato 2011 06.2011 Lato w tym roku było zdecydowanie nieletnie, przynajmniej lipcowa porą. W sierpniu nadeszły słoneczniejsze czasy, niestety rzadko w łikendy, ale choć częściowo udało się nam je wykorzystać. Zamieszczamy kilka fotek, co dokładnie zrobiliśmy może późną jesienią uda się zaktualizować, teraz czas na pakowanie i wakacje za wielką wodą!:D magda

Zocca w Boże Ciało 06.2011 W tak piękne deszczowe łikendy jakie serwuje nam tegoroczny lipiec można znaleźć dużo czasu na przesortowanie zdjęć... Także w galerii trochę fotek z naszego wyjazdu do Mello, gdzie udało się nam zrobić 2,5 drogi - nie wszystko zawsze idzie zgodnie z planem;) Ale Val di Mello i okolice są tak urokliwe, że samo przebywanie tam jest warte grzechu;) Miłego oglądania i... nie traćcie nadzie, słońce musi kiedyś znowu nas polubić! magda

Łikend w Gesause 9-10.07.2011 W końcu pogoda trochę dopisała i można było się wybrać w Gesause. Sobota - lampa, 30 stopni a my na południowej ścianie, bo północne płyną po nocnej zlewie. Zanleźliśmy się na Festkogel, uderzyliśmy ambitnie na Licht und Schatten, ale rajbungowe 8- nas przerosło, więc szybka zmiana na Dreierradl. Bardzo ładna droga, w trudnościach (7/7-) obita, reszta dużo na własnej-choć krótka (250m) super dróżka! Wieczorkiem dociera do nas ekipa z Hollentalu: zyli Gora Jancio i Kuba z Aga. Nastepnego dnia wypad na Kailbling, coby pokazać niektórym,ze Gesause nie takie zawsze straszne, ale na pewno duuuuuzo ladniejsz od Hollentalu! Razem z Agą i Kubą wybieramy się na Blue Light (7), Góra z Janciem na Sudgrat. Po pewnym czasie;) spotykamy sie wszyscy na szczycie. Dzien zdecydowanie należał do przyjemnosciowych, gdyby niektórzy nie musieli wracac 700 km do Polski... Super było i do następnego! Zdjęcia galerii magda

Sokoły czerwcowe 2-5.06.2011 W Austrii w tym roku w czerwcu długich łikendów co niemiara, w pierwszy z nich: wypad w Sokoliki. Miało być już górskie wspinanie, ale, że pogoda nie dopisała wybór padł na granitowe skałki. I ten wybór był najlepszy z możliwych, oboje jesteśmy wciaż pod wrażeniem tych skałek, gdzie można odrobić lekcje ze wspinania na własnej i w rysach. Powinniśmy te lekcje zacząć dużo wcześniej! W czwartek i piątek wspinanie urozmaicało kilkanaście grup kursantów, na łikend zjechała się wesoła ekipa:D Były wzloty i upadki, a nawet rozgwiazdy, był i łojant Pimpuś no i wyj.. dróżki. Zdjęcia w galerii magda

Szamoniks marcowy 22-26.03.2001 Czyli 4 dni w dolinie Argentiere (w tytule Szamoniowo-tytul musi chwytac!;) Juz sie wydawalo,ze praca, pogoda, sprez i wiosny krzyk zagluszy nasza pierwotna mysl o Alpach zimowych, Wielkich Przejsciach, alpejskiej opaleniznie i wakacji od prysznica. Niebiosa byly tym razem przychylne, wytapetowaly sie na blekit na kolejne 6 dni, z ktorych 4 moglismy spedzic w gorach. Przebieg akcji: dojazd do Argentiere we wtorek, popoludniem dojscie z plecorami do schronu (ten Adam bierze zdecydowanie za duzo kosmetykow!) i z ranca - uderzamy! Goscinne przyjecie przez Freda w schronie z radosnym kurwa mac na ustach - czegoz mozna chciec wiecej? Dodatkowo info: Petit Viking powinien byc ok! Wiec o 5 z rana wymarsz. Ok 7 pod sciana, ok po 9 - udalo sie pokonac szczeline! Czujny mixtowy starcik, szczesciem jakis haczur byl. Adam zamieszal, a potem juz bylo tylko smiganie! Lod miodzio, wszystko tak siadalo, ze az nie wychodzilo - np. koncowka mojego ostrza. Nic nie przeszkadzalo w napieraniu az do granicy slonca i luzackich kamieni. Ok 60m przed grania doszlismy do wniosku,ze nie warto ryzykowac ew. latajacych telewizorow, wiec odwrot. troche szkoda, a troche nie, bo wrocilismy cali i zdrowi ino pozno. Dzien kolejny, z intensywnym porankiem, o 7 pobudka, w schronie nie ma spania w lampe! Wyruszamy wiec na tury: przelecz Col du Tour Noir, ca. 3500 npm, ja oczyswiscie zdycham, ale zjazdy fajne sa. Niektorzy sezon skalny juz rozpoczeli! Popoludniem - wyzerka, w sumie 3 liofy, w tym jeden przeterminowany+ decyzja:jutro Deska Szwajcarska na Les Courtes. Powinna byc przedeptana i w ogole. Pobudka: 2:30. Od 0:30 latam do kibla. Herbata na sniadanie, podejscie pod sciane, tornado w zoladku. Decyzje: w gore czy w dol podejmuje w myslach, nie mowiac Adamowi, ze ten dzien "pojade" na czysto. Znow szczelina i wspin w pionowych sniegach, potem juz coraz lepiej. Troche lodu, na ktorym po kolei sruby tepimy - plytko!! Asekuracja czesciowo rzadka, czesciowo iluzoryczna, wiec duzo idziemy z lotna. Szwajcarski team (z kobitka!) nas dogania, ich asekuracja to w ogole jakas fatamorgana. Ale razem wychodzimy mega granka i szczytujemy - cos kolo 14. Potem jeszcze 800m zejscia, 600 przy ok 55stopniach nachylenia, twarza do sciany-miodzio! W schronie nagroda-piffko! I wypas kolacja-mam mega wstret na liofy! Dzien ostatni- budzi znow lampa!Co tu robic?No to tury na lajcie - Argentiere (3900 npm), poczatkowo, trzymam dobre tempo,ale widocznie 3700 to jakas ukryta granica, koniec widocznosci, zaczyna sypac, a Magda zdycha. Udalo sie do szczytu dozdychac, potem jeszcze przy zjezdzie - podobno w ilosci upadkow dorownywalam Gorze!;) No i jakos w schronie tak fajnie bylo,ze postanowilismy zostac na jeszcze jedna nocke: Fred i blondynkowy Aniolek sa po prostu za fajni, zeby stamtad zmykac!;) Rankiem-odjazd niestety, szczesciem pogoda sie pieprzyla! Zdjecia z wyjazdu do obejrzenia tutaj Zrobilo sie (I,II...ogolna trudnosc,3,4..nachylenie): z dziabami Petit Viking (III, 4, 500m) bez dojscia do grani Deska Szwajcarska(IV, 3, 800m) na turach Col du Tour Noir Argentiere bez mydla: 5 nocy;) magda

Lody z wody 2011 zima 2011 Żebyście nie myśleli, że tej zimy tylko na nartach jeździliśmy, zamieszczam trochę fotek z naszych lodowych wspinów. A było ich ok siedemnastu plus kilka krótkich, jednowyciągowych, plus dwa wycofy:) A wspinałem się oczywiście z moją Żoną kochaną, ale kilka razy ją zdradziłem z Hermanem i Sokołem;) W sumie wyszło około 3km lodów przełojonych... Wszystko zaczęło się w Pitztal na Sylwestra, potem krótka przerwa na wesele:), a potem Maltatal, Gastein, Felbertauern i na zakończenie Kaunertal w Tyrolu. Można śmiało powiedzieć, że juz w miarę umiemy się poruszać po zamarzniętych wodospadach. Szkoda tylko, że zima się już skończyła... adam

Oetztaler Alpen 03.2011 Ósmego marca udało mi się dołączyć do grupy wycieczkowej z Krakowa w Oetztaler Alpen w Austrii. Moja wycieczka zaczęła się o 4 rano w Vent po około 3 godzinach snu. A że w Vent ciężko znaleźć publiczny parking, zwłaszcza w nocy, wystartowałem dopiero koło 5tej. I żeby jeszcze tego było mało, to zgubiłem szlak na początku. A Góra mi dzień wcześniej pisała, żebym na 6 30 u nich w schronie był, gdzie trzeba minimum 3 h iść. Hmm, to przycisnąłem moje narty "do dechy" i w dwie godziny doszedłem na 7 30. Na szczęście poczekali. Dzięki jeszcze raz! Góra, Jancio i Baster (Forest) byli już 4 dzień w trasie (wg niektórych 3ci), i dzięki temu od tej pory już spokojniejszym tempem mogłem z nimi kontynuować wędrówkę po niekończących się lodowcach! Zdobyliśmy Similaun (3606mnpm), potem zjazd i podejście na przełęcz skąd znów zjazd po lodowcu do najdroższego schroniska w tej części Alp: Bella Vista leżącego na 2845m. Za to w cenie była sauna:) Dzień ten był dla mnie baaaardzo długi i męczący, przez co zapomniałem zadzwonić do mojej mamy, teściowej i bratowych coby im złożyć życzenia, za co bardzo przepraszam. I przy tej okazji składam im wszystkim najlepsze życzenia z okazji tegorocznego Dnia Kobiet:) Następnego dnia był Weisskugel (3739), drugi co do wysokości szczyt Alp Oetztalerskich, z bardzo ekscytującą grańką szczytową i nie mniej ekscytującym zjazdem:) Potem trochę się nam pogoda zepsuła na ok 5 godzin:) W drodze do Vernagthuette zaliczyliśmy Guslarspitze (3151). Po dotarciu do schroniska niektórzy poczłapali jeszcze na Fluchtkogel, a niektórzy uprawiali skituring po Docentowsku:) Czyli opalanie i piwko na werandzie schroniska:) Na koniec zdobyliśmy najwyższy szczyt Alp Tyrolskich: Wildspitze (3772), jak się potem okazało, jednak drugi co do wysokości szczyt Austrii. A zjazd do Vent to już zupełnie inna historia... przynajmniej dla niektórych... Zdjęcia do obejrzenia tutaj! Dzięki jeszcze raz wesołej ekipie za wspólne Skiturowanie. A na weekend Madzia moja dojechała do mnie i jeszcze się na super lodach powspinaliśmy, ale to już w następnym wpisie:) Zdjęcia Bastera, czyli Foresta do obejrzenia tutaj! adam

Fraganter Schutzhaus - Mölltal 02.2011 Nim dojdziemy do ślubnych zdjęć... To jeszcze trochę wrażeń z fantastycznego łikendu w Karyntii w okolicach Fraganter Hütte. Jakimś cudem, pomimo śnieżnych susz, w Mölltal ostały się najlepsze puchowe kęski! Wyjazd w piątek, 2-godzinne podejscie i już jesteśmy w centrum uwagi - taka mała Dominika, a duże pifko wcina! A ratownicy (Bergretterzy;) przy małych kufelkach siedzą! Z rańca ruszamy na Sadnig, przez mały Sadnig, widoki zapierają dech w piersiach, prócz Bergretterów - górskie pustki! Zjazdy tak wspaniałe, że decydujemy sie na jeszcze jedno puchowe podejscie! Dominika z Adamem szaleją, Magda trochę ciamajdkuje;) Wieczorne piffko i kolejnego dnia powtórka - tym razem lądujemy na Makernispitze. W zjezdźie znowu puch po kolana i radocha po uszy! Co tu pisać - trza spojrzeć na zdjęcia - było genialnie! Okolicę bardzo polecamy! Fraganter Schutzhaus! PS. W czasach wypasnych cyfrolustrzanek z kilkoma obiektywami nasze zdjecia są prymitywnie amatorskie, ale czasu brak na powazne zajęcie się tematem. Może piękno okolicy trochę poprawi jakość;) magda

Mölltalergletscher 01.2011 Cisza i glusza ostatnio na stronie byla, ale byly ku temu i powody - prosze spojrzec na glowne zdjecie!:) Ale teraz juz po wszystkim, emocje opadly, da sie juz spac i w koncu mozna spokojnie zajac sie zimowymi sportami!;) Na poczatek kilka fotek z naszego poslubnego likendu w Karyntii na Mölltalergletscher. Na zdjecia weselne trzeba bedzie jeszcze poczekac, wiec na razie prosimy zadowolic sie tym! magda

Szamoniks 2010 - obóz Zółtodziobów 08.2010 No moze nie takie całkiem Zółtodzioby, ale takie troche;) Ale dla wiekszosci (Agi, Kuby i Góry) był to Pierwszy Raz pod Igłami Południowymi. I na Igłach. Pogoda wyjatkowo sie udała - w sumie 5 dni lampy z mała dosypka sniegu pomiedzy i 40 cm pozegnalna wartwa sniegu. Takze wspinano sie bez restów, póki palce u stop i rak dawały rade. Po udanym łojeniu nalezał sie odpoczynek, pluskanie w wodzie, intensywnie uprawiane zwiedzanie, socjal wieczorny z Aska i Bartkiem, no i próba jakis sportowych osiagniec - czyli walki w rejonach sportowych koło Cluses i Ardeche. Ardeche pokonało nas temperaturami i nie onsajtowymi 6a;) No ale jak chciałam na kajaki to mi nie dali! Ostatnim etapem wyjazdu bylo wspinanie w Presles - w przypadku Agi i Qby oraz wycofy i zwiedzanie kanionow - w pozostalych przypadkach. Zdjecia tym razem w troche innej formie - mam nadzieje,ze sie spodoba:) Porobiono w najczystszym z mozliwych stylow ;) Le Marchand de Sable: Aga&Qba, Magda&Ania Guy-Anne, l'ínsolite:Ania&Magda Les fleurs du mal:Qba&Aga Children of the moon:Aga&Qba Magie d'orient: Aga&Qba, Magda&Ania Les contes de la folie ordinaire: Aga&Qba, Magda&Ania Wszystkie drogi polecamy. magda

Gesäuse rulez! 06.2010 Tegoroczne upały pozwoliły nam w tym roku odkryć urok pobliskich gór - Gesäuse. Odkrywaliśmy przede wszystkim północne ściany, które tak właściwie okazały się zachodnimi i słońce i tak nas popołudniami swoimi palącymi promyczkami dosiegało. Te góry są na prawdę fantastyczne, pn-zch pionowy mur skalny, który ciągnie się ok. 2km robi naprawdę duże wrażenie. Wspinanie w Xeis - jak się na te góry w dialekcie mówi - to w dużej mierze prawdziwa górska przygoda: długie podejścia, skomplikowane zejścia, obicie też częściowo alpejskie. Oczywiście są też w pełni obite drogi, najtrudniejsze z nich to X-. W sumie udało nam się zawitać w Gesäuse sześć razy, z jednym wypadem na południową ścianę Festkogla. Jak na razie udało się przesegregować zdjęcia z drogi Superlux na Festkogel - bardzo ładnej 7- z górskim pętelkowym obiciem i jednym płytowy runoutem - i z drogi Lindner-Wagner na Peterschartenkopf, prawdziwie górskiej przygody, z ciekawym dojściem, kruchym startem, dwoma wyciągami w jaskini po stalaktytach i stalagmitach no i kilkoma rysowymi naprawdę ślicznymi wyciągami w górnej części. Zdjęcia w galerii: Superlux i Lindner-Wagner magda

Pierwsze "wielkie" wspiny 2010 06.2010 Rehabilitacja się skończyla, lekarz powiedzial, że już zdrowy jestem, więc trzeba bylo to sprawdzić, najlepiej w Górach:) Na początek wybraliśmy się na Kalbling w Gesouse drogą "Denggfuehre" 7-, 250m. Nawet nie bylo tak źle, tylko Magda prowadzila najtrudniejsze wyciągi. Po kilku dniach prognozy super, Magda bierze urlop i jedziemy do Wilder Kaiser. Tam mykamy na Vord. Karlspitze Gaudeamuspfeiler 2155 m, droga ABS 7-,340m. Najtrudniejszy wyciąg, komin 7- prowadzi Magda ok 1h:) Następny dzień reścik nad jeziorkiem. A potem Sonneck i jedna z najpiękniejszych dróg w Kaiser Sonnenpfeiler, 6+ A0, ok 600m wspinu. Dopiero za trzecim razem udalo nam się prawidlowo wbić w drogę :) (kiepskie topo) ale warto bylo. Jedyna niegdogodność to wielki upal (chyba 35st w cieniu) ale my caly dzień w slońcu, oj cieplo bylo:) A wczoraj nawet mi się udalo zrobić 8- w skalach:) Więc o zlamaniach w stopie można już chyba powoli zapomnieć, choć żelastwo w stopie mnie trochę w skalach dociąża:) Do obejrzenia zdjęcia adam

Chile: Radości i smutki czyli 25.01.10-25.02.2010 Minął już kawałek czasu od naszego powrotu, śniegi już stopniały, najlepszy czas na skałki. Niestety-Adam zamiast w skały wybiera się codziennie na rehabilitację, może jeszcze tydzień i będzie mógł obciążyć stopę? Żeby przypomnieć sobie te dobre wrażenia z Chile - krótki texcik do poczytania, zdjątka część I i część II do obejrzenia i najważniejsze i najbardziej nowatorskie - FILMY! Director-Adam Ryś:) Miłego!

WRÓCILISMY... 3.03.10 Cało, ale nie do końca zdrowo:-( Adam z połamanymi palcami prawej stopy, dokładnie śródstopia. Niestety dziury w Argentynie nie dość, że mogą być betonowe, na metr głębokie, to jeszcze całkiem niezabezpieczone. Na szczęście nieszczęście stało się tydzień przed naszym odlotem. Na szczęście odlecieliśmy 2 dni przed trzęsieniem ziemi w Chile...Przygód trochę było, za niedługo będzie więcej, na razie-zbieramy się do kupy. Adama to nawet ześrubowano!

A JUŻ ZA DNI PARĘ... czyli 25.01.10 Wylatujemy do COCHAMO!!!! Czyli CHILE czyli Ameryka Południowa czyli maniana, słońce, morza szum, kwiatów śpiew... No i wspin! I to jaki! Dość powiedzieć, że sam David Lama się tam bujał...Ale takiej ekipy jak my to na bank nie miał! Będzie wesoło:D Do usłyszenia w marcu!

NOWY ROK 2010! 2009/2010 Powitalismy w... Kanderstegu! Slynnej kryjowce lodowych wyjadaczy:) i to w towarzystwie wysmienitych wyjadaczy!-czyli naszej klubowej ekipy okraszonej łódzkimi rodzynkami:) Niestety pogoda po czesci zakpila i lodowe wspinanie zmienialo sie czasem w canyonig. Ale,ale! Adam zawalczyl cyfre w lodzie i dokonal przelomu w swojej lodowe karierze:) Poza tym wieczory upływały nam na upłynianiu napojów wyskokowych-niejaka osóbka rodem z Jaćwingów pokazała nam jak to się robi;) Poza tym udało się trochę poszusowac i pociulować - czyli wyjazd mega udany! Oby cały rok taki! Wszystkim wszystkiego jeszcze lepszego na NOWY ROK 2010!! Zdjecia w galerii.

Wspiny 2009 2009 Zapraszamy do obejrzenia zdjec z naszych tegorocznych wspinaczek skalnych i gorskich, m.in. na Tre Cimach (Comici) oraz w Dachsteinie. Zdjecia w galerii.

Relacja z obozu KW Kraków - Mello lipiec 2009 Zapraszamy do przeczytania relacji autorstwa Pawła Mielnikowa z naszego klubowego wyjazdu wspinaczkowego w Val di Mello! Relacja

Łikendowe Chamonix sierpien 2009 Ten sezon letni nie do końca przebiegł po naszej myśli - głównie z powodów czasowych - musieliśmy się streszczać z naszymi planami w łikendy. Ale się udało 2 razy zawitać w Chamonix:) Za pierwszym razem:lampa przez 3dni! Co robić? Co z naszym Walkerem? Hm...podobno dużo śniegu w ścianie, a ja/Magda/ coś kondycyjnie nie bardzo. Więc: Anouk! Dróżka zacna, długa(780m), trudności trzymają(6b+) i...im wyżej tym ładniej! Zjazdy ciemkiem, no i potem szczelinowy labirynt...12h w ścianie,24 od schronu do schronu. Zdjątka do obejrzenia tutaj. 2 tygodnie później znów Cham, warunki na Jorassach idealne, kondycja jest, Walker czeka! Tylko z drugiej strony czeka też zasadzka,: lodowiec zejściowy się chwieje, oficjalny zakaz poruszania się w tym terenie. Więc obieramy słoneczny kierunek południowych igieł, gdzie łoimy 850metrowa Le soleil a rendez-vous avec la lune. I gdyby nie to, że na końcowych wyciągach topo było niedokładne i zrobiliśmy własny wariant;), gdyby nie zahaczająca się o wszystko lina to by nam całkiem sprawnie poszło;) Drózka pikna, w połowie ubezpieczona, 2.połowa raczej na własnej. Drugiego dnia trochę na siłę wbijamy się w La Piege, Adam w pięknym stylu pokonuje rysę startową no i 2 ostatnie wyciągi(po trudnościach) kradnie nam deszcz. Zdjątka można obejrzeć w galerii. Krótko było, ale i tak zajebiaszczo:)

Morze granitu - Mello 2009 czerwiec-lipiec 2009 Jakoś długo była cisza, ale tak to jest, jak się pracuje przy kompie to już w czasie wolnym nie da się na niego patrzeć. Lato już cichutko chyli się ku końcowi, a tu fotki z początku czerwca! Lepiej późno niż wcale:) Mello odwiedziliśmy 2 razy w czerwcu, łikendowo: za 1. razem udało się zrobić Oceano Irrazionale (poezja!), za 2. zwiedziliśmy zaciszną dolinę Val del Ferro (droga La Rossa) i zaśnieżoną Zocce (płytowe Top Ten). Impresje wczesnoletnie do obejrzenia tutaj. No, a później narażałam moją kobiecą wrażliwość na grubiańskość męskich bestii...;) Oczywiście bawiliśmy się wypaśnie - bo był to Obóz KW Kraków, pt. "Królewna Śnieżka i 7 Krasnoludków";) Razem z moim hradokowym partnerem Pawłem W. ćwiczyliśmy psychę i łydy, ogólnie fajne dróżki pomimo fatalnej pogody udało się zrobić:) Coby oddać klimat zapraszam do galerii! No i za tydzień może znowu do Mello?:)

Nowe odkrycie w Austrii - Ennstal kwiecień 2009 Jako że w tym roku postanowiliśmy trochę "podładować" a nie smykać się po górach, na wiosnę zaczęło się szukanie fajnych rejonów skałkowych w Austrii. Wiem, że niektórzy zadowolili by się Adlitz na całą wiosnę,ale my mamy jakieś niezaspokojone potrzeby nowości. Tak więc...padło na górną część doliny Ennstal, położoną ok. 70 km na południe od Linzu, z rozsianym po zielonych pagórkach ogródkami skalnymi. Internetowe topo trochę się do tego przyczyniło, poza tym wspinanie jest naprawdę bajkowe. W szczególności Laussa nas oczarowała, swoimi skalnymi formami i lekkim przewieszeniem. Poza tym północna wystawa + basen w pobliżu czynią to miejsce idealnym na letnie dni. Sauzahn to fajne dziurki i ładne widoki, Nixloch to... mnóstwo wspinu, długie drogi, i mocne wyceny. Poza tym jest jeszcze masa mniejszych rejonów, jednak w większości "za wysokie to progi na nasze małe...buły";) W ramach zwiedzania dalszych okolic zawitaliśmy na krótko w Traunstein: mało znany ogródek skalny, super wspin! Dolina Ennstal jest napawdę urokliwa, dużo różnorodnego wspinu, nietypowego jak na Austrię, zazwyczaj "przyjaznego dzieciom":-)Co do noclegów - nic na dziko, trzeba coś wyszukaćPolecamy rejon i galerię!

Ostatni powiew zimy:) styczeń 2009 By lepiej znosić codzienne upały wrzucam kilka baaaardzo zaległych zimowych zdjątek:) Obie galerie mają styczniową datę: dzięki dobrym warunkom, bytności Agi i Kuby w Grazu udało się nam zrobić dwie bardzo fajne tury. Pierwsza to Lugauer w Gesause, już od zeszłego roku w planach, tym razem (dopiero za 2. podejściem;) zobyty! Kolejne turowe marzenie spełnione:) Podejście dało w kość... Drugi cel sponatniczny i super trafiony: Hochalmspitze w Karyntii, start w Maltatal, ponad 2 km przewyższenia, udaje się w jeden dzień, pierwszy turowy 3-tysięcznik zaliczony! Super było! Zdjątka autorstwa Agi, Kuby i mojego z Lugauera i Hochalmpsitze w galerii!

Alpy zimą w pigułce 07-15.02.2009 Aż trudno uwierzyć, ale udało nam się w Alpy wyskoczyć! Co prawda na 3 dni, ale 2 dróżki udało się załoic;) Więcej do poczytania tutaj a do pooglądania tutaj

Obóz w Moku 07-15.02.2009 Zapraszam do obejrzenia zdjęć z obozu polsko-słoweńskeigo w Morskim Oku, w którym miałem przyjemność uczestniczyć. Niestety pogoda przez cały tydzień była delikatnie mówiąc kiepska, dlatego wspinaliśmy się tylko na małych ścianach Kotła Kazalnicy, Czołówki Mięgusza i Buli pod Bandziochem:( adam Zdjęcia w galerii

Austriackie Zmrzliny styczeń 2009 Nowy roczek hojnie sypał i śniegiem i doprawiał mrozem. Wynagrodził przebidowaną zeszłoroczną zimę i nic tylko trza by z tego korzystać. Ale jak, jeśli się mój chłop smyka po tatrzańskich ścianach..? Szczęściem Aga z Kubą mnie poratowali i zaliczyliśmy piękne tury - zdjęcia będą później! W końcu się Adamowi o mnie przypomniało, wyzdrowiało i można się było na lodowe smakołyki wybrać. Na rozwspin wybraliśmy nasze okolice: Ennstal i Phyrn Molln. Rozgrzewkowy Strechen-Atlantis (100m, WI 4-), wydał się b. łatwy, w wąwozie niedaleko Hengstpass (Park Narodowy Kalkalpen), wszystko było bardziej pionowe. W niedzielę zrobiliśmy Rechter Zwerg (rejon Ramsau), 110m WI 3-4, Linker też wyglądał smakowicie, a już pobliski Scharfzahn zaostrzył nam smaki na podładowanie łydek;) W każdym razie rejon godny polecenia dla tych, którzy szukają trudności do WI6-. Przed kolejną ucieczką mojego partnera wybraliśmy się w Gesause, na lód, który wpadł mi w oko podczas turów. Niestety Złośnik-Fen znów postanowił się z Mrozem przekomarzać i po 1,5 godzinie walki z breją, zalani słoną cieczą stanęliśmy przed czymś co było ok. 200metrową mieszanką wody, lodu i śniegu. W sumie-pod względem chemicznym się te rzeczy nie bardzo różniły, pod względem wspinaczkowym owszem...;) W każdym razie Adamowi za bardzo się liny nie chciało rozwijać, dopiero przed ostatnimi 20 metrami się zreflektował;) Miejmy nadzieję, że zmrzliny jeszcze tego roku będą! Zdjęcia w galerii

Orzeł z Epiru 17-18.01.2009 Kolejny łikend w Tatrach. Z Bartkiem i Hermanem spróbowaliśmy, a dokładnie Bartek spróbował wspiąć się pierwszym wyciągiem drogi Hobrzańskiego na Kotle Kazalnicy, jednak po małym lociku zrezygnowaliśmy z tej drogi. Poszliśmy na Orła z Epiru. Wkosiliśmy go wspólnymi siłami. Droga ciekawa, choć pierwszy wyciąg nie grzeszy urodą... W niedzielę pogoda się trochę zepsuła i wyladowaliśmy z Bartkiem na Buli:) Moje pierwsze wejście na ten "szczyt":) Zdjęcia w galerii

Filar MSW w stylu "biwakowo-rekreacyjnym" 09-12.01.2009 Wkońcu, po dwóch latach znowu udało nam się umówic na wspin, dwa Adamy w Moku, zimą. I co tu robić? Na początek idziemy na Kocioł Kazalnicy, "Cień Wielkiej Góry". Na podejściu oglądamy sobie filar Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego, ten komin nie wygląda tak strasznie:) Cień robimy w ok 3h, 1 wyciąg bardzo fajny, potem łatwo. Adam Z. szybko sobie przypomina jak się macha dziabkami:) Wieczorem, przy mocnym trunku decydujemy: idziemy na FILAR na 2 dni! Następnego dnia, o 8 30 , z ciężkimi worami startujemy. Już 1 wyciąg okazuje się wymagający, potem Wielki Komin, jest się po czym powspinać,trochę śniegu jest, trzeba czyścić, ok 14 jesteśmy nad trudnościami. To teraz łatwo do siodełka... Niestety złe warunki śniegowe nie pozwoliły nam na szybkie przejście tej części Filara. Dopiero ok 20tej, wykończeni torowaniem docieramy do miejsca biwakowego!! a miało być 3h. Chyba jutro nie będziemy mieli sił na drugą część Filara. Nocka minęła szybciudko, zachód księżyca budzi nas o 7 rano:) Zbieramy się powoli i dalej na siodełko. Trochę się rozgrzaliśmy, szczyt nie wygląda tak daleko, to co? Idziemy dalej? Idziemy! Jeszcze trochę śniegu i dochodzimy pod kopułę szczytową. Ma być 1 wyciąg V, 1 wyciąg IV a reszta łatwo... I znowu rozczarowanie, robimy 7 wyciągów, każdy wymagający, droga trzyma klasę do ostatniego wyciągu. O 18tej stajemy na piku:) Teraz można się zacząć martwić zejściem, mówi Adam Z. Byle do Hińczowej. O 22 30 meldujemy się w schronie. To co, po kielichu? No jasne... 3 rano, flaszka pusta, do spania. Nie mam pojecia, skąd mieliśmy jeszcze na to siły! koniec! PS. Dzięki Adam jeszcze raz za wspólne przejście Filara! Zdjęcia w galerii

Dolina Mięguszowiecka 27-31.12.2008 Jak to zwykle między Świętami na Nowym Rokiem i w tym roku uderzyliśmy w Tatry Słowackie, tym razem do doliny Mięguszowieckiej. Plusem tej doliny jest to, że do samego schroniska nad Popradzkim Plesem można dojechać autem. Oczywiscie ekolodzy mogą się na to oburzac, zresztą sami jestesmy zazwyczaj przeciwni takim praktykom, jednak tym razem wykorzystaliśmy tę mozliwość aż 2 razy - ale całkiem uzasadnienie! Pierwszy raz, po wyjechaniu odemnie z domu w Jasienicy, dotarliśmy do popradzkiego ok godz 10. Dzięki temu, że dojechaliśmy autem do schroniska, mogliśmy się jeszcze wspiąć tego samego dnia na filar Galfiego na północno-zachodniej ścianie Tępej. Droga jest łatwa, zajęła nam ok 3h, po zejściu zawiozłem grzecznie auto na dół. Następnego dnia naparliśmy na galerię Szatana i drogę "Popradska Cesta". Ściana ta nie jest za długa, w linii prostej ok 200m, to jednak zajęła nam cały dzień i już w świetle czołówek zjechaliśmy ze ściany. Droga wg naszych schematów miała wycenę 5 A0, zrobilismy wszystko klasycznie, na dziabach oczywiście. Po bardziej dogłębnych poszukiwaniach znaleźliśmy, że Słowacy wyceniaja to na M6-, tylko po co ten minus:) Następnego dnia rest, a 30 grudnia idziemy na "mohutna ścianę i zacne wspinanie" :) Zadnia baszta i droga Zamkowskiego (WHP 603).Filar ma wysokość ok 450m, jednak wspinania jest wg naszych wyliczeń ok 600m, trudności "zaledwie" V. Startujemy skoro świt, noc zastaje nas ponad połową filara, na szczęście już po trudniściach. Po ok 11 godzinach wspinania docieramy do szczytu i zaczynamy schodzić na drugą stronę do doliny Młynickiej. W Szczyrbskim Plesie jesteśmy ok 23. Jakoś nie mamy już sił na jeszcze ponad godzinny marsz do schroniska, więc wsiadamy w auto i po raz drugi zatruwamy czyste powietrze Tanapu:( Przygoda była przednia:) Pozdrowienia dla kolegów z Gdańska! W sylwestra nie pozostaje nam nic innego jak tylko udać się do Polski, do Cichego i oddać się, w towarzystwie czadowych Starków, szaleństwom sylwestrowym. SAMYCH NIEZAPOMNIANYCH CHWIL W 2009 DLA WSZYSTKICH!!! magda i adam Zdjęcia w galerii

Zimowe początki 08-09.11.2008 No to zima, że hej! co prawda nie wszędzie i co prawda nierównomiernie - na zachodzie topią się w śniegu a na wschodzie w deszczu, ale dla dzieln ych dziabaków zawsze się coś znajdzie! Kilka fotek z wyjazdu do Kolm-Saigurn, w doline Rauris, gdzie testujemy nowe dziabki, błądzimy w śniegu i zostajemy zaatakowani przez straszne DIABŁY!!! Kilka widoków z turów w Triebental, gdzie niestety skasowaliśmy sobie trochę narty - trza się nauczyć cierpliwości! No i "odkryty" przez nas lodzik w Triebental - być może pierwsze przejście?;) Trudności ok. WI3.

Wycieczka po lodowcu 08-09.11.2008 Miała być północna Glocknera, a skończyło się na wycieczce wokół lodowca Pasterzen, zamkniętych tunelach!! na szlaku i otwieraniu ich przez policje, eh górskie zwyczaje w austrii Zdjęcia w galerii

Jesienne wspinaczki jesień 2008 No może nie tylko jesienne, bo w ostatni weekend sierpnia wybraliśmy się w Dachstein, by przejść tam dwa klasyki: Ostkante na Daumling oraz Serpentine na Hocher Dachstein. Zdjęcia Kolejne już jesienne wspinaczki odbyliśmy w Gesause. Ja (adam) przeszedłem północną ścianę Hochtor drogą Jahn-Zimmer (ok 1000m wspinania) o niezbyt dużych trudnościach 3+, jednak twardy śnieg w górnych partiach ściany skutecznie utrudnił mi wycieczkę:) W kolejny Wochenende pojechaliśmy w towarzystwie Agnieszki i Kuby na pd ścianę Festkogel, gdzie przeszliśmy drogę Steyrerweg, na której Magda pechowo chciała nas wszystkich uratować przenosząc duży głaz na półce, w wyniku czego coś jej w plecach strzeliło i potem już nie chciała prowadzić... Zdjęcia

Odwiedzinki u siostry czyli wizyta w Chorwacji 14-16.09.2008 Jako, że siostrzyczka moja aktualnie w Splicie się zabawia - a raczej dzielnie pracuje i oczywiście plażuje;) - złożyliśmy jej małą wizytę. Niestety szczęście nam w tym roku nie dopisuje, bura straszna deszczowe chmury przygnała, więc wyjazd spędzaliśmy głównie na zwiedzaniu zabytkowych miasteczek. Czasem warto!! :) Ale wspinania i morskich kąpieli też nie odpuściliśmy! W okolicach Splitu jest mnóstwo skalnych rejonów, ach byleby następnym razem pogoda była;) Zdjątka z wyjazdu: mało wspinaczowe, ale muszę rodzicom przypomnieć, jak ich córcie wyglądają;)

Kirgizja 2008 - dolina Kara-su i Ak-su 07-08.2008 W tym roku spędziliśmy miesiąc w Kirgizji, wspinając w górach Pamiro-Ałaju, w rejonie Karawszyn. Zwiedziliśmy tam obie wspinaczkowe doliny: Kara-su i Ak-su. Niestety pogoda początkowo nie rozpieszczała, ale i tak udało się zrobić kilka fajnych dróg. Poza tym...nie tylko wspinaniem człowiek żyje - tamtejsi ludzi i ich życie wywarli na nas duże wrażenie:) I miejmy nadzieję, że to dopiero początek naszych wizyt w Azji:) Zachęcamy do przeczytania relacji z wyjazdu i obejrzenia zdjęć z Kara-su i Ak-su!

Weekend w Dachstein 21-22.06.2008 Zwyczajem zeszłorocznym zrobiliśmy i w tym sezonie krótki czerwcowy wypad w rejon Dachsteinu. Słonko przypiekało nosy niemiłosiernie, widok snowboardzistów dawał do myślenia: czy to już udar słoneczny? A jednak nie: ze szczytu, po zrobieni drogi ujrzeliśmy lodowiec, wyciągi i "tricki" deskarzy. To się nazywa maniactwo! Kolejny dzień to Maix Kante - upały i wysokość (?) ostudziły nasze ambitne zapały i zostawiły Serpentine na jesień. Podejście prawdziwie lodowcowe z ciężkim sprzętem, początkowe wyciągi kruche, ale im wyżej, tym lepiej. Droga ze 100-metrowym mokrym kominem, częściowo obita. O 16 na szczycie, zostaje 1,5 h na dojście do kolejki i... zapych zjazdowy:-( Ostatni wagonik żegnałam ze łzami w oczach:_( Ze szczytu zjazdy w kierunku zachodnim z drucianych półkoli!! Zdjęcia w galerii

Weekend w Gesouse 31.05-01.06 2008 Jako, że mi się przytrafiła kontuzja palca:( i lekarz zabronił mi się wspinać nie pozostało nam nic innego jak tylko się... wspinać ale po łatwych drogach. W sobotę wybraliśmy się na prawie 500 metrową Sudostschulter na Kleiner Odstein. Jedna z najpiękniejszych piątek jakie do tej pory zrobiliśmy. Następnego dnia Festkogel i droga Peterkafure. Zdjęcia w galerii

Majówka w Val di Mello 01-06.05.2008 Po nieudanej próbie w Wielkanoc, tym razem byliśmy mądrzejsi i wysłaliśmy maila do Włoch z zapytaniem jakie warunki do wspinanie panują w Val di Mello. Odpowiedź była krótka: "perfect condition".Tak więc bez dłuższego zastanawiania wsiedliśmy do ciągle nienaprawionego galaxiaka i kierunek italia:) Zdjęcia w galerii

Finale Ligure 05.04.2008 Miały być Alpy, potem zahaczyliśmy o Val di Mello, jezioro Como... Wkońcu wylądowaliśmy nad morzem. Relacja z wyjazdu Wielkanocnego do Włoch. Zdjęcia w galerii

Marcowe Taterki 15-16.03.2008 W końcu w domku! Jak dobrze:) Szybka kawka, sprzątanko, pogaduchy i... telefon do Bartka! Jedziemy? Jasne! Piątek po południu, warunki są super, tylko musimy skonkretyzować cele. W schronisku - wbrew przewidywaniom: tłumy, na niebie wbrew prognozom: chmury. A nasze humory jak zawsze wyśmienite. Sobotni poranek budzi się w śnieżnej pierzynce, więc kierujemy się na bliski cel: czołówka Mięgusza. Droga: Uchmański-Starek. Po moim pokonaniu ślicznego zaciątka i trawkowych pomykaniach, Bartek przejmuje prowadzenie i... Co za subtelność i wdzięk! Cierpliwości i spokoju można tylko zazdrościć. Nawet trawersy nie mają szans, droga pada klasycznie, OS. Szybkie zjazdy i jesteśmy cali i zdrowi. Niestety, nie dla wszystkich był to dobry dzień... W niedzielę wiatry niespokojne kierują nas na Bulę. Na początek Bruce Lee, w południe wybieramy się na W samo południe. Temperatura powyżej zera, z trawek już kapie. W schronie łydki odmawiają posłuszeństwa. A Bartek za bardzo nic nie poczuł;). Zdjęcia z niedzieli w galerii

Obóz PZA w Słowenii 08-17.02.2008 Na obóz w Słowenii załapałem się bardzo przypadkowo. Jeden z kolegów w ostatniej chwili zrezygnował, a wszyscy z listy rezerwowej mieli już inne plany. Tak to pojechałem ja.Pogoda cały tydzień była niewiarygodnie słoneczna, jednak z powodu niesłabnących mrozów warunki w północnych ścianach nie były rewelacyjne. Wspinaliśmy się dużo lodowo. W tej dyscyplinie niektórzy z nas mogli się od Słoweńców wiele nauczyć. Wspinaliśmy się też na dużych ścianach Alp Julijskich, ja niestety zaliczyłem dwa wycofy, jednak w ostatni dzień pobytu udało mi się wraz z czwórką kolegów zrobić łatwą 750 metrową, śnieżną drogę. adam Zdjęcia w galerii

Feuervogel na Rote Wand 20.01.2008 Jako, że zima się gdzieś zagubiła i temperatury w Austrii oscylują w okolicach 8-12 stopni, odłożyliśmy dziaby w kąt i wybraliśmy się w skałki. W sobotę zwiedziliśmy niewielki rejon Hierzmannsperre, niedaleko Koflach. Całkiem ciekawe i przewieszone wspinanie w ryskach i po krawądkach. W niedzielę ruszyliśmy w poszukiwaniu słońca na południowej ścianie Rote Wand. Słonka dużo nie było za to znaleźliśmy ognisto-czerwone zacięcie o wdzięcznej nazwie Feuervogel. Niedługie, nietrudne a ładne:) Gdzieś pod koniec drogi śmignął koło nas solista - nawet nie fatygował się, by założyć kask! No cóż...cienkie z nas Bolki, ale ostrożne prznajmniej;) Tak to mija zima w Austrii. Zdjęcia w galerii

Lodowy kanioning w Maltatal 12.01.2008 W sobotę 11.01.2008 wybraliśmy się do doliny Malta w Karyntii. Pogoda była daleka od zimowej, cały dzień padał deszcz, temperatura na małym plusie, większość lodów topiła się. W planach bło rozwspinanie się na jakimś krótkim lodziku. Padło na Strannerbach, łatwo wyglądający i startujący wprost z drogi. A że szybko szło, robiliśmy wyciąg za wyciągiem aż 15.00 godzina przypomniała nam, że nie mamy czołówek. Trzy wyciągi przed końcem zdecydowaliśmy się na odwrót. Po zjazdach byliśmy tak przemoczeni, jakbyśmy uprawiali zimowy kanioning:) Dopiero na dole zobaczyliśmy, że droga ma ok 550 m, my zrobiliśmy ok 400m. Lodzik jest raczej łatwy, tylko kilka miejsc ma ok 80 stopni. Kilka zdjęć w galerii

"Samozwańczy,Świąteczno-Noworoczny obóz zimowy KW Kraków :)" 04.01.2008 Wszystko zaczęło się 23.12 od wyjazdu w Tatry Zachodnie, a skończylo na sylwestrze w Dolinie Kieżmarskiej. Więcej tutaj.

ARCHIWUM